Ο πλανήτης στον οποίο πατούμε μας φιλοξενεί, δεν μας ανήκει, είναι το δάνειο των πατεράδων μας από τους παππούδες μας και το κληροδότημά μας στα παιδιά μας. Γι' αυτό, έχουμε την απόλυτη ευθύνη να τον διατηρούμε σε καλύτερη κατάσταση από ό,τι τον βρήκαμε από σεβασμό στην τελειότητα του Δημιουργού, στην ποικιλία μορφών ζωής-ύπαρξης. Αν δεν θέλουμε,λοιπόν, να είμαστε απλά "άχθη αρούρης" (ομηρικό "βάρος πάνω στη γη", ελεύθερη απόδοση "χαμένα κορμιά"), τότε οφείλουμε να αναλάβουμε πρωτοβουλίες μεταστροφής νοοτροπιών και υλοποίησης δράσεων προστασίας και διαιώνισης της Γης, πριν πνεύσει ανεπιστρεπτί τα λίσθια, και εμείς μαζί της!